Angstlijst - Mindtuning
Angsten per categorie
Sociaal

iedere sociale fobie en angst

Ruimtelijk

Hoogtevrees, pleinvrees, rijangst, etc.

Natuur

dieren, insecten, onweer, water, natuurverschijnselen, etc

Lichamelijk

naaldangst, verwondingsangst, bloedangst, etc

Overig

Alle angsten en fobieën die niet tot een van de andere classificaties behoren.

Pleinvrees

Extra informatie

In de ergste vorm van agorafobie durft de agorafoob zijn of haar huis niet meer te verlaten door de angst voor een paniekaanval.

Kijk voor meer informatie op alles over pleinvrees.nl

Definitie: 
Fobie of angst voor open ruimten, menigten, openbare gelegenheden en het verlaten van een 'veilige' plek

Ook bekend als: 
Straatvrees
Agorafobie

Reacties

Ik heb zelf ook 2 jaar met…

Ik heb zelf ook 2 jaar met pleinvrees gelopen en ben er met (groeps)therapie afgekomen. Het voelde goed om gewoon weer te gaan reizen, naar de bioscoop te gaan, naar concerten... Concerten afgaan en reizen is nu één van mijn grootste hobbies.
Ze boden me eerst ook medicatie aan maar dat heb ik gelijk afgewezen, pure troep wat ze je proberen te voeren en naar mijn idee werkt het niet volledig en kan je terug vallen op paniekaanvallen.
Daarom is mijn tip: Zoek hulp, vandaag nog! Het voelt zo goed om je weer vrij te voelen, om gewoon weer midden op het pad te lopen, om weer te gaan winkelen met vrienden.

heey mensen ik ben 13 jaar…

heey mensen ik ben 13 jaar en ik kamp met pleinvrees ik ga met angst overal naar toe ik vindt het hidnertent voor andere mensen ik vindt het er moeilijk over praten omda sommige mensen me gewoon uitlachen dit is de eerste keer da ik er zo over praat (en meschien ook wel niet de laatste keer)

Wij raden medicatie in bijna…

Wij raden medicatie in bijna alle gevallen af. Er bestaat geen geneesmiddel tegen angst. Het heeft in eerste instantie met onbewuste gedrags- en denkpatronen te maken. Door stress, een ingrijpende gebeurtenis of andere omstandigheden kunnen hierin kleine programmafoutjes ontstaan. Die gaan een eigen leven leiden, worden geconditioneerde gewoontes en gewoontes leer je niet af met een pil. Helaas maar waar.

Medicatie heeft slechts een beperkt therapeutisch effect en de meeste middelen maken afhankelijk en kennen vervelende bijwerkingen. Vraagje aan Johan: wat denk je dat er gebeurt wanneer je met je medicatie stopt? Of heb je angst om te stoppen, zoals zovelen? Daarmee legitimeert medicatie in de meeste gevallen zijn 'bestaansrecht'.

Over straatvrees: dagelijks heb ik wel iemand in de praktijk met dit probleem. Acht van de tien keer dat het probleem zijn oorzaak kent in 'situatieafhankelijk kijken'. Een foutje in het kijkgedrag. Is ook geen pil tegen en zelfs moeilijk een bril of lenzen te corrigeren. Het is wel te corrigeren door nieuwe, natuurlijke kijkgewoontes aan te leren. Dan bestaat de angst nog wel, maar dat is het minste probleem, want angst is meestal in 'no time' op te lossen.

Kortom: voor straatvrees hoef je niet drie jaar aan ongezonde pillen om er vanaf te komen. Ik help mensen in de praktijk tijdens een groepscoaching er soms eerder in uren dan in dagen vanaf en in ieder geval eerder in dagen dan weken. Voor de goede orde: niet alleen ik, maar er zijn ook andere goede therapeuten die dat kunnen. Het is hoe dan ook zonde, wanneer je de kern van het probleem bedenkt, om medicatie voor te spreken.

ja iedereen zijn commerce eh…

ja iedereen zijn commerce eh bij mij helpt het wel en bij vele andere ook dat ik gesproken heb

ik raak efexor exel echt…

ik raak efexor exel echt zwaar af....tenzij je graag een verslaving erbij wilt dat spul is geest verslavend net zoals de meeste middelen op neuraston na...ik werk liever met kleine stapjes zelf zonder allerlei onderdrukkings middelen dan dat ik er nog een verslaving bij krijg :P

veel relaxen..luisteren naar…

veel relaxen..luisteren naar je lichaam...30-60minuten per dag actief trainen kracht of uithoudingsvermogen in huis ...tuinieren...al is het maar voor 10-20minuten zorg dat je iig 1 tot 3x per dag ff naarbuiten gaat al is het maar in je tuin... en schaf neuraston aan dat helpt supergoed dan voel je je stukken beter enzo is homeopatisch dus geen rommel erin en dergelijken.

hey ik vroeg me af hoe het…

hey ik vroeg me af hoe het met iedereen hier ging al enige verbeteringen ? ikzelf begin er langzaam maar zeker uit me burnout/straatvrees te komen ben hier erg blij om maar ik ben erg tegen medicijnen dus doe ik zelf alleen voor de mensen hiero wat echt een tip is neuraston ik maak liever geen reclame tis homeopatisch en het werkt echt super haalt alle scherpe randjes af je voelt je veeeeeeeel beter...en het grappige is het tunnel gevoel en paniek en dergelijken ben ik ook vanaf ik kan nu gewoon fietsen,wandelen en met me ouders/zussen mee gaan in de auto zonder ergens last van te hebben !
tis het proberen waard ik hoop dat jullie ook allemaal snel uit je straatvrees en gewoon weer kan gaan en staan waar je wilt mensen bouw op als is het maar kleine beetjes per dag proberen iets te sporten wat dan ook :)

groeten van lucas

beste mensen ik heb drie…

beste mensen ik heb drie jaar met agorafobie gezeten of pleinvrees ik ken er alles van ...
je zou denken dit komt meer goed ma na jaren expermenteren en zoeken ben ik er vanaf
ongeloofijk maar waar . dus kwam ik eens trug op de site zien om men gedacht hier is te zeggen
laat u niet meeslepen door kwakzalvers en dergelijke de juiste dokter met verstand helpt u er zo vanaf
ik kon het niet geloven ma het is echt waar kzal men nummer geven en msn dan kan ik het u zelf uitleggen gratis voor niets ik begrijp wat jullie meemaken ben nu de gelukkigste mens ter wereld
peeters_lange@hotmail.com 0497663365 doe het maar om jullie te helpen gene bang hebben groetjes
johan

hallo ik heb al heel lang…

hallo

ik heb al heel lang straatvrees. ik zou best willen weten wat ik hieraan kan doen.

groetjes

dag Johan, ik zit met heel…

dag Johan,

ik zit met heel erge straatvrees, durf TOTAAL mijn huis niet uit, het is een nachtmerrie, wat kan je mij aanraden aub ?
graag een seintje, waarvoor dank !

groeten,
Luc

elaba ik heb da drie jaar…

elaba ik heb da drie jaar last van gehad ge ga na uwe dokter en ge vraagd efexor exel 75 mg
echt waar da sta op de bijsluiter op tege agorafobie met of zonder sociale fobie
ik ben drie jaar ni kunne buite komen nu ben ik da voledig vanaf laat iets trug weten x

Hoi Bieke en anderen, De tip…

Hoi Bieke en anderen,

De tip van Lucas is een goede. Intensieve beweging is een geweldig medicijn. Het dwingt je jezelf helemaal af te stemmen op de werkelijkheid.

Het is wetenschappelijk bewezen dat na minstens een uur intensief bewegen je serotininegehalte in je hersenen is verdubbeld en het fysiek onmogelijk is om je depressief of angstig te voelen.

Andere goed tip: jongleren. Geweldig goed voor je motoriek en de interactie tussen je twee hersendelen.

Bij een paniekaanval is altijd de linkerhersenhelft overmatig actief en de rechter ondermatig. Jongleren corrigeert dit onmiddellijk, omdat een samenwerking tussen beiden hersenhelften nodig is om de oefeningen te kunnen doen.

Succes, Herman

merci voor jullie steunende…

merci voor jullie steunende woorden. jullie hebben gelijk ;bezig blijven!en inderdaad terugvallen doen we af en toe wel eens.ik hoop alleen dat ik vannacht goed kan slapen. als ik het weer krijg denk ik zeker terug aan jullie lieve woorden.groetjes bianca

hey bieke terugvallen horen…

hey bieke terugvallen horen erbij :) ik heb trouwens gemerkt kheb het een beetje uitgetest :) gewoon naar je lichaam luisteren al zegt het overdag ga slapen gewoon ff gaan liggen en wat ook erg helpt maar dan ook echt heel erg is trainen klinkt heel raar... bijv 20push ups 50situps dat soort dingen of bijv op de home trainer bepaalde tijd of herhaling met jezelf afspreken en er dan ook echt helemaa l voor gaan je lichaam gaat zich snel beter voelen en fitter en ook wordt je drang naar het afmaken van iets je discipline wordt beter :D waardoor als je buiten bent sneller iets behaald en het gewoon doet het helpt mij erg ook gewoon hele dag opnoemen wat je wel kan een hoop lachen en zo min mogelijk denken aan problemen gewoon bezig houden met wat jij leuk vindt overdag en vooral wat je niet moet doen is stil zitten probeer bezig te zijn er is altijd wel iets in huis te doen al is het maar wassen of schoonmaken of iets en als je een tuin hebt elke dag tuinieren ! :D komt helemaal goed het gaat bij mij ook al stukken beter.
wie geloofd in zichzelf komt er 100% uit :)

~waar een wil is, is een weg~

vr.gr lucas

Hee Bieke Je hoeft helemaal…

Hee Bieke
Je hoeft helemaal niet down te zijn, het is hartstikke goed dat je het een paar maanden hebt geprobeerd.En dat het vannacht mis ging hoeft niet te betekenen dat nu zo blijft, je moet gewoon proberen dat andere weer op te pakken wat je de afgelopen maanden hebt gedaan dat je goed voelde.En natuurlijk er zullen altijd momenten zijn dat het minder gaat maar ga gewoon weer een stukje lopen of fietsen desnoods neem je iemand mee geloof me dat helpt echt.Ik vind het goed van je dat het een paar maanden goed ging ga zo door.
Groetjes Anna

dag lieve mensen, de laatste…

dag lieve mensen,
de laatste maand is alles redelijk goed gegaan.heb mijn agorafobie proberen te negeren en dat is redelijk goed gelukt.maar vannacht begonnen de problemen weer.mijn benen begonnen een rare tinteling weer te geven ,dat ging naar mijn armen,naar mijn maag en tenslotten naar mijn hoofd.ik ben een paar keer terug naar beneden gegaan en dan was het weer terug weg.man,vervelend zeg. na een tijdje (rond half 3) ben ik dan terug in slaap gevallen.op het moment dat dit begon heb ik mij redelijk rustig kunnen houden op een paar snelle hartslagen na.de enigste reden die ik eraan kan geven is dat ik nogal veel problemen heb met mijn nek (zit een beetje vast)en te weinig slaap.dus we zullen het daar maar bij houden.het is op momenten als deze dat we onze agorafobie niet mogen toe laten, maar het is toch verdomd moeilijk.raar eigenlijk dat je deze forum alleen maar gebruikt als je je een beetje slechter voelt.ik heb zojuist alles nog eens gelezen en voel mij al een beetje beter.ik heb altijd maar schrik dat ik een hersentumor heb of zo,maar als je dit allemaal nog eens na leest dan besef je eens te meer dat het wel degelijk agorafobie is.ach ja,mee leren leven zeker.
groetjes van een beetje douwne bieke.

Goede avond, Ik kwam via…

Goede avond,
Ik kwam via google op deze pagina terecht. Kamp zelf al 5 jaar met angst en paniekaanvallen en dus straatvrees.
Misschien kan ik jullie ondersteunen met mijn web-log en andersom natuurlijk! www.paniekje.web-log.nl heet hij
Heb ook een boek geschreven over mijn leven met panioek. Het is zeer fijn alles van me af te schrijven en herken mezelf ook in de voorafgaande berichten hier!

Srena ik ben hartstikke…

Srena ik ben hartstikke trots op je dat deze stap alvast genomen hebt... en het was geen dwang maar overreding ;-)
Serena ken ik nog niet heel erg lang, maar het is dus voor het eerst dat ik geconfronteerd wordt met deze kwelgeesten van jullie, na dat ik mij er eens een beetje in ben gaan verdiepen. Ik ken situaties waarbij ik mij giga onzeker voelde (en soms nog hoor) en telkens diep inademen en bijna hyperen tot dat ik de "opdracht" voltooid had... het zweet gutste me van mijn rug. De mete waar jullie het in hebben, heb ik nooit van afgeweten, maar ik weet zeker dat het al heel veel helpt om er met lotgenoten erover te praten en dingen eens vanuit een andere invalshoek te bekijken en met sommige tips onderling, het dragelijker te maken zo niet zelfs aan zelfgenezing te doen. Die "Ghosts", schreef de groep Japan een mooi nummer over: http://youtube.com/watch?v=A_e3RbwzzdA
of de teksten: http://www.lyricsvault.eu/songs/26556.html... persoonlijk kan ik niet veel voor jullie betekenen, maar wel jullie alle sterkte van de wereld toe wensen, hoop dat jullie allemaal op je eigen manier zullen genezen, die vertekening zullen verdringen en je eigen waardering terug zullen vinden.
Geluk voor jullie allen...blijf het wel volgen hier... doei

Hallo allemaal, Nouu ik ben…

Hallo allemaal,

Nouu ik ben bijna gedwongen om over mijn probleem te praten voor een vriend van me! En heb het beloofd dus, ik ga me best doen....
Mijn naam is Serena, ik ben 18 jaar en heb sinds 2.5 jaar straatvrees. Ik durf niks meer, en waarschijnlijk zal ik ook moeten stoppen met mijn opleiding binnenkort.
De reden waarom ik pleinvrees heb, is omdat ik 9/10 jaar sexeel misbruikt ben door me eigen vader, door al het stressen ben ik zodanig aangekomen dat weinig mensen me nog herkende. Ik ben zoveel gepest hierna, dat ik inmiddels niet meer buiten durf te komen.
Al die tijd heb ik ook een hele lieve vriend, die altijd de boodschappen doet, alles haalt wat ik nodig heb en dat is natuurlijk echt super alleen het probleem is dat hij nu ook niet meer buiten komt ..

Nou ik vind dit verschrikkelijk moeilijk, maar ik heb er iniedergeval over gepraat toch?

Groetjes Serena.

dag serena, ik was eventjes…

dag serena,
ik was eventjes verschrokken van je verleden.ik vind het knap dat je er voor durft uit te komen.
ikzelf heb dat niet meegemaakt,maar mijn hartsvriendin wel.bij haar heeft het 20 jaar geduurd voor ze erover durfde te praten.dus chapeau voor u!
je zou voor minder jezelf opsluiten.
ik ben op vier jaar tijd 30 kg!!! bijgekomen en herken me in het uitlachen.ik persoonlijk walg van deze extra kilo's en heb daarom besloten om op dieet te gaan.niet gemakkelijk.ik ben nu een maand bezig en langzaamaan verdwijnen de kilo's.(nog maar drie kilo,maar het is een begin).ik hoop dat je ervan af geraakt,want je hebt al genoeg meegemaakt.(genoeg voor een heel leven).erover praten doet atijd goed.zo weet je dat je niet alleen staat.

dag iedereen, de 'gesprekjes…

dag iedereen,
de 'gesprekjes 'zijn een beetje stilgevallen.ik dacht ,ga dat hier wat terug aan het rollen brengen.
mensen hoe gaat het nu met jullie? met mij redelijk goed.we weten ondertussen al dat angstgevoelens niet gemakkelijk te vermijden zijn, ik heb de laatste weken hard geprobeerd ze te vermijden.mij echt bezig gehouden met leuke dingen.we hebben geluk met het weer ,die zonnevitaminen zijn ook goed voor mensen met angsten.ik ben veel buiten bezig geweest (in onze tuin).dat heeft me echt goed gedaan.ik hoop dat we vanaf nu nog af en toe de zon te zien krijgen.ik ben een paar weken geleden voor de eerste keer tante geworden.wat een fijn gevoel!!.mijn nichtje was twee en een half maanden te vroeg geboren( zwangerschapsvergifftiging).1,200 gram en 38,5 cm.een sterk ,klein mini mensje.ze is heel mooi en is een echt vechtertje.als je ziet hoe zo'n klein wezentje vecht voor hogerop te geraken ,vergeet je toch even je eigen miserie. ik ben opgelucht dat alles goed gelopen is.ik hoop dat er mensen zijn die ook iets leuks te vermelden hebben en ik kijk uit naar een reactie.groetjes bieke.

Beste Lucas en Anna, Prettig…

Beste Lucas en Anna,

Prettig om te lezen dat jullie er op een positieve manier tegenaan blijven kijken. En ook beseffen dat een angstprobleem ook beslist valt en staat met de manier waarop je ermee omgaat.

Ik wil Anna graag aanraden om korte, duidelijke zinnen te schrijven. Met punten, komma's en hoofdletters op de juiste plaats. Natuurlijk omdat dit prettiger leest. Maar vooral omdat het je dwingt helder en duidelijk te... denken. Niet in een willekeurige stortvloed van gedachten mee te gaan.

Wat je denkt, is belangrijk. Hoe je denkt is... nóg belangrijker. Je zenuwstelsel reageert op de woorden, maar ook op de toon en de structuur die je gebruikt in je denken. Denk je rustig, is de toon van je innerlijke stem kalm, bondig en 'to the point', dan levert dit je veel op.

Voor je innerlijk. En tegelijk wordt je manier van communiceren ook prettiger.

Bedankt voor jullie reacties. En veel succes met wat jullie ondernemen om je leven weer in goede banen te leiden.

ik was eerst 2,5maand ziek…

ik was eerst 2,5maand ziek bijholte ontsteking kreeg daar ook veel antibiotica voor en toen begon alles toen ik een paniek aanval kreeg op straat naja ik ben daarna dus vanwege medicatie thuis gebleven kon amper lopen door die kuur enzo toen ik van die kuur af was ging ik weer naar school toe ik deed dat gewoon wel met moeite hoor maar ik deed het wel en na 8maanden zwaar doorzetten storte ik gewoon volledig in en dat was het school zorgde dat ik naar huis kon bellen en die hebben me opgehaald de reden waarom ik niet naar school ga is gewoon omdat ik me niet kan concentreren en gewoon teveel problemen daar heb met leraren en na de zomervakantie ga ik ook zeker weer een opleiding doen wat ik nu dus aan het doen ben dag na dag fietsen,wandelen,tuinieren sociaal weer omgaan met mensen en zelfs weer skaten ik ga ook regelmatig mee met me zus die me dan ergens heenrijdt ik ga ook gewoon op bezoek bij vrienden en kennissen dus overgeven aan angst nee dat niet en elke dag ben ik me grens weer een stuk aan het wegtrappen en aan mezelf aan het werken ...me instelling =200% veranderd je kan het op verschillende manieren zien maar zover ik het zie kom ik er wel ;)

Beste Bieke en Lucas, Jullie…

Beste Bieke en Lucas,

Jullie kunnen ook aan een zaterdagseminar Mind Tuning meedoen. Deze kost nog geen 100 euro en is een aantal maal per jaar zelfs gratis (voor o.a. studenten). Frijters' boek kost nog geen 15 euro. Jullie beider argumenten begrijp ik niet zo goed. Investeren in jezelf gaat niet ten koste van je kinderen. Integendeel, hoe kun je goed zijn voor anderen als je dat niet eerst bent voor jezelf. Wat ik ook al eerder schreef: zelfvertrouwen en een stabiele zelf rendeert. Je kunt alles beter aan: werk, de zorg voor je kinderen, je kunt je kinderen iets waardevols meegeven, etc.

Voor Lucas: mag ik vragen waarom je niet werkt of naar school gaat? Als dit met je angst te maken heeft, zou ik dat aspect toch negeren. Waarom? Angst is een gedrag, een patroon dat je in stand moet houden om angstig te blijven. Als je jouw leven inricht naar jouw angst kost dat je teveel. Je belemmert jezelf de kans om beter te worden. Mijn belangrijkste advies is dat je niet naar je angst moet luisteren. Het zijn maar gevoelens, die ontstaan door een overactiviteit van een deel van je zenuwstelsel.

Het is niet echt angst, maar het gevoel van angst. Daarin zit een groot verschil: je bent niet in gevaar, maar je zit gevangen in een illusie van je zenuwstelsel. Blijf je hierna luisteren, dan leert jou zenuwstelsel een nieuw niveau van angst aan en stelt dit niveau als 'normaal'. Zo ontstaan serieuze angststoornissen die behoorlijk ernstig kunnen worden. Ikzelf heb dit tien jaar gehad en geloof me, dat wil je niet. Blijf in beweging en ga vooral niet thuiszitten kniezen. Doe leuke dingen, zoek afleiding en ga aan het werk of naar school.

naja ik als 20jarige jongen…

naja ik als 20jarige jongen heb dus geen werk of school meer en ik heb dus geen 1000euro liggen op het matje ... en me ouders die willen dat ik naar een normale psychologe ga of zorg dat ik zelf me eruit ga helpen me vader heeft het ook gehad vroeger en hij is er ook echt zelfstandig uitgekomen dus ik hoop dat het mij ook lukt waar ik dus eigenlijk niet echt aan twijfel :)

greets

okee ik ben niet meer…

okee ik ben niet meer anoniem dat is al een hele open baring en het is niet dat ik het geld er niet voor over heb ik heb het gewoon echt niet ik zou er alles voor over hebben om zoiets te kunnen te doen en ik ben blij dat er mensen zijn die het wel kunnen en er baat bij hebben misschien een jaartje sparen en dan ik ook en ik denk dat het voor een heleboel mensen zo is als je kinderen hebt dat je niet zo 1000 euro kan missen want ik denk dat iedereen die hier mee rond loopt ook zo snel mogelijk van af wil het belemmert je hele leven gr anna

dag niet anoniempje, ik ben…

dag niet anoniempje,
ik ben het helemaal eens met jou.als je kinderen hebt komen hun behoeftes op de eerste plaats.ik zou graag 1000 euro in mezelf willen investeren maar niet ten kosten van mijn kinderen hun opleiding,of gezondheid,of noem maar op.de verbouwingen waar ik het over heb zijn niet enkel voor mij, die zijn er ook voor mijn kinderen te kunnen dienen,dus ik heb daar zeker wat aan .ik zie dan ook mijn kinderen lachen.ik weet ook dat ik mijn kinderen niet gelukkig maak in de staat dat ik nu ben,maar om ook nog eens mijn financiele toestand op stelte te zetten ,zie ik echt niet zitten.maar ik begrijp de commentaar wel van;' als je niet in jezelf investeerd ,maak je iedereen rondom je niet bepaald gelukkig'.dat is nu eémaal zo.maar je moet er de cash voor hebben.groetjes bieke

Hoi Ellen en alle…

Hoi Ellen en alle anderen,
Ik begrijp de aarzeling van Bieke heel goed. Vaak hebben mensen al van alles geprobeerd. Wat naast inspanning en hoop vooral teleurstelling heeft opgeleverd. Ik denk niet dat het geld de grootste belemmering vormt. Wil je écht van je angst af dan is dat geld er wel (we wonen in NL). De belangrijkste struikelblokken zijn vertrouwen en de drempel om naar Pieter te gaan en/ of in een groep te zitten. Althans, dat had ik. Pieter is daarbij nu niet een persoon waar je zomaar omheen loopt. En inmiddels ook bekend van TV en andere media. Ik bedacht dat het wel een aardige en toegankelijke man moest zijn toen ik de reacties van andere cliënten op zijn site las.

Bieke en anderen, het is vooral NIET belangrijk om te doen waar je je prettig bij voelt. En dat is thuis afwachten en je vooral helemaal aanpassen aan je angsten. Dat kan eeuwen gaan duren. En dat is zonde. Pak de draad van je leven weer op. Je geest krijgt ruimte voor andere dingen en dat heeft een gunstige uitwerking op je herstel. Besluit je Mind Tuning te doen, wat ik je aanraad, wacht er ook niet te lang mee. En ga er niet half mee aan de slag. Volg eerst een seminar of groepscoaching. En lees dán zijn boek. Dan valt het beter en is het boek herkenbaar, waardoor het functioneert als een geheugensteun.

Mind Tuning staat nu centraal op deze site. Omdat het voor zo ontzettend veel mensen heeft geholpen. Soms vragen mensen of Pieter Frijters de enige is die echt weet hoe je een angstpatroon snel verandert. Dat geloof ik niet. Ik denk dat er ook anderen zijn. Maar niemand biedt zo'n snel en kortstondig traject aan. Het lijkt duur, 1000 euro, maar ik vond dat wel meevallen. Andere therapeuten vragen ook hun geld. Wat oploopt als je zo vaak moet terugkomen. De groepscoaching bij Pieter ervoer ik als twee dagen uit. Lekker eten, met z'n allen, genoeg pauzes om even uit te waaien en te kletsen. En steeds meer gemotiveerd raken om andere dingen met het leven te doen. Dan in dat bekrompen cirkeltje van angst te blijven hangen.

Binnenkort ga ik nog een workshop volgen bij Pieter, over assertiviteit. Kost ook weer geld (krijg wel korting als cliënt), maar ik zie het inderdaad als een investering, een fundament voor de rest van mijn leven. Zelfvertrouwen rendeert en ik merk dat iedere dag. Ik heb er veel zin in, hoop dat het weer goed is (lekker voor buiten op het terras) en de lunch net zo goed en gezellig als de andere keren. En dat ik weer met een nieuwe boost de deur uitga.

Sterkte iedereen!

Beste Bieke & Anoniem. Weet…

Beste Bieke & Anoniem.

Weet je wat mij soms bevreemd, en dat heeft niet zozeer betrekking op jullie specifiek, maar in algemene zin?
Dat mensen 10.000-den euro`s spenderen aan verbouwingen/huizen/meubels/auto`s/luxe vakanties /enz.enz. en een investering van bv. € 1000,= in puur zichzelf "veel" vinden.
Hoe waardevol vinden die mensen zichzelf dan ????

Laat ik voorop stellen dat € 1000,= heel veel geld is.
Maar het gaat om jezelf.
En als je je slecht voelt kun je toch ook niet optimaal genieten van die verbouwing/vakantie of mooie auto.
En ieder dag dat je je slecht voelt is er een teveel vind ik.

En Bieke, die groep voegt zoveel toe, wil je niet weten.
Zitten allemaal mensen met exact dezelfde angsten/onzekerheden als jij.
Als je daar zit merk je ineens dat je niet alleen staat en dat geeft echt een super gevoel.
Je hoort mensen dingen vertellen die de exacte kopie zijn van jouw gevoel.Echt zo grappig.
En je ziet mensen na een paar uur 'onder hun steen" vandaan komen, en meer vertellen/lachen dan dat ze in tijden gedaan hebben. Dus wees niet bang voor die groep, voegt juist heel veel toe.
En is financieel beter haalbaar. Kan je er later altijd nog een pers.coaching achteraan doen toch?
Gewoon doen, weet zeker dat je geen spijt krijgt.
Succes!!

Beste anoniem, Als je veel…

Beste anoniem,

Als je veel met je angst bezig bent, komen paniekaanvallen eerder . Door steeds te spreken over je angst, ook bij de dokter, plaats je je angst op de voorgrond van je bewustzijn. Lees ook het column waar voor een belangrijk deel staat beschreven hoe angst ontstaat. Een angstconditie is niet iets fysieks, noch een psychologisch probleem. Het is een gedrag, een lijn van bewuste en onbewuste activiteiten.

Ikzelf heb tien jaar last gehad van een serieuze angstconditie. Op een bepaald moment wist ik dat ik het zelf in stand hield. Geholpen door mijn therapeuten. Want hoe meer ik bezig was mijn angst te bevechten en er verklaringen voor te vinden, hoe vaker ik last kreeg van paniekaanvallen. Sterker nog, ik had ze nooit voordat ik hulp voor angst zocht.

Hoewel medicatie een therapeutisch effect kan hebben (maar ook totaal niet), raad ik het je niet aan. De meeste medicatie kent vervelende bijwerkingen en de langdurige effecten op de gezondheid zijn nog niet geheel duidelijk. Laatst gaf ik, samen met een psychiater, een lezing over angst en om zijn woorden over medicatie te herhalen: "Het is en blijft natuurlijk rotzooi, hoe 'modern' ze tegenwoordig ook zijn". Ze lossen het probleem nooit op, maar onderdrukken het.

Angst is een gedrag, geconditioneerd in een samenspel met een orgaan in onze hersenen, de amygdala. Deze wordt verantwoordelijk gehouden voor het ontstaan, aanhouden, conditioneren en activeren van iedere vorm van angst. Heel nuttig bij gevaar. Maar ook bij stress wordt de amygdala actief. Het verstoort lichaamsfuncties en denken. Ga je hierin mee, dan leert dit orgaan een nieuw patroon van angst (de amygdala is ook sterk betrokken bij iedere vorm van gedragsconditionering).

De amygdala reageert voornamelijk op beelden. Beelden die je ziet en beelden die je in je gedachten ophaalt. Het is vooral hoe je denkt en hoe je je gedraagt dat bepaalt of je angst blijft. Of uiteindelijk vanzelf weggaat. De kans dat iemand in een angstpatroon blijft hangen, is groot. Omdat de hersenen energiezuinig werken (lui zijn). En moeilijk nieuw gedrag creeëren als ze eenmaal iets doen.

Dat is heel functioneel als onderdeel voor ons overlevingsmechanisme. Voor irreële angst is het een probleem. Want je hersenen doen iets dat je nu niet helpt. Je bent niet in gevaar. Wat je ervaart, is dan ook niet echt angst, maar de gevoelens van angst. De ervaring die voortkomt uit de fout ontstane activiteit van je angstcentrum in jouw hoofd.

Er is één effectieve manier om je angst te overkomen: niet meer mee bezighouden, het zien voor wat het is (een fout resultaat van je zenuwstelsel) en je richten op andere dingen. Ga leuke dingen doen, waarbij je een beroep moet doen op je zintuigen, je aandacht en dus voldoende afleiding geeft. Doe je dit structureel dan herstelt jouw zenuwstelsel zich vanzelf. Het overschrijft vanzelf het angstige gedrag dat je nu doet door niet-angstig gedrag. Heel simpel en logisch. En zo werkt het ook!!!

Dit proces kun je in gang zetten door een goede coach/ therapeut te zoeken die precies weet wat een angstconditie inhoudt. Maar je kunt het ook zelf. Het kost de meeste mensen wat voetenwerk, maar het werkt altijd.

Succes!

beste herman zo jij was snel…

beste herman
zo jij was snel stond jij ook niet op de site van mind tuning en werkt dat nou echt ben steeds aan het kijken maar vind het nog wel prijzig en zou ik dan genoeg hebben aan een zaterdag seminair en weet het van de medicijnen heb ook al twee jaar bij de ggz gelopen en heb ze daar laten denken dat ik de medicatie netjes in nam maar dat deed ik niet maar ben nu echt ten einde raad als ik voortdurend in angst moet leven dan hoef ik niet te leven ik raak mijn baan er bij kwijt straks en mijn familie en dochter doe ik alleen maar verdriet omdat ik niks durf gr

Bieke, gewoon sparen voor…

Bieke, gewoon sparen voor die groepscoaching.
Is voldoende om eraf te komen. Echt waar.
Had zelf flinke burnout met dagelijks meerdere paniekaanvallen.
Durfe op laatst de deur niet meer uit, geen boodschappen meer te doen, autorijden was al helemaal niet meer te doen. Sliep `s nachts met het licht aan en de gordijnen open (op de logeerkamer anders werd manlief helemaal gek). Alle deuren in huis niet op slot. Werd op het laatst van alles bang, harde geluiden, onverwachtse dingen, echt alles.
Meerdere therapieen gehad, medicatieetc. Ben na 8 weken gestopt met die medicatie omdat het voor mij "soul-killing"was. Heb een foto op m`n paspoort zitten onder de medicatie. Ogen staan dood. Griezelig.
Ben via internet bij MindTuning terechtgekomen. 2 dagen groepscoaching gedaan, hard gewerkt en klaar. Gewoon over. Geen gejammer en gedoe, iedereen weet best heel goed waardoor z`n ellende ontstaan is. Maar het gaat niet om gisteren, het gaat om vandaag en morgen. Gisteren is geweest.

Dacht ook dat ik veel meer nodig had dan die 2 x in een groep, maar is een absolute aanrader.
Dynamiek van je groep triggert je echt om het beste uit jezelf te halen.
Weet zeker dat je er af komt.
Succes.

dag ellen, eerlijk gezegd…

dag ellen,
eerlijk gezegd zie ik dat hele groepsgebeuren niet zitten.(schrik,je kent dat wel).
ik ga in ieder geval nog lang mogen sparen,een gezin,verbouwingen,een huis en onvoorziene kosten,slorpen al veel geld op.het is te hopen dat deze mind tuning voor mij echt gaat helpen,anders heb ik wel veel geld verspilt .ik ga in ieder geval al beginnen met het boek aan te schaffen.zo hoop ik dan toch er een beetje kracht uit te halen.bedankt voor de reactie en de steun.groetjes bieke.

het is allemaal niet altijd…

het is allemaal niet altijd even makelijk ik heb om eerlijk te zijn geen therapy gevolgd het enige wat ik wel doe is positief denken en omdat ik elke dag meer dan genoeg tijd heb om te denken kan ik ook uitvogelen met welke handelingen en oplossingen ik me problemen oplos het enige wat ik heb gedaan is het boek van pieter frijters meerdere keren uitgelezen en ik gebruik me hersens een heleboel om een manier uit te vinden waardoor ik meer kan en vreemdgenoeg krijg ik steeds meer ruimte en wordt ik steeds actiever ook heb ik me levenstijl meerendeel omver gegooid overspannen of een burnout en straatvrees is om het niet netjes te zeggen eigenlijk gewoon een harde trap in je rug naar de juiste richting het geeft aan dat je verkeerd bent om gegaan met je problemen of een verkeerde levenstijl hebt gehad of nog steeds hebt ! bij mij was kon ik de bron van problemen makelijk vinden ik ben zo'n beetje de hele middelbare school bedreigd/gepest door meerdere mensen ik praatte echt met niemand woede kropte zich op ik raakte verslaafd aan games omdat ik daar me woede en agressie in kwijt kon en omdat ik dan als het ware als ik gamede geen problemen had altans zo voelt het als je zwaar in games zit je bent alleen maar daarmee bezig en verder niks ik sliep altijd rare tijden op het gegeven moment kwam ik een leuk meisje tegen waar ik een relatie mee kreeg maar helaas had zij ook zoveel problemen dat we tegen elkaar opbotste en na een paar maanden was het afgelopen wat mij best wel raakte ik liep met schuldgevoel,agressie en opgekropte woede rond ik praatte niet met veel mensen was totaal niet sociaal zat vaak binnen te gamen en op school ging het ook bagger omdat ik niks kon opnemen teveel problemen in me hoofd naja op het gegeven moment kreeg ik dus burnout en straatvrees op 19jarige leeftijd en ben inmiddels 20jaar oud ik weet zeker dat ik me eruit vecht als ik nu vergelijk met eerst dan ben ik zeker wel opgeschoten want eerst kon ik niet eens op de vensterbank zitten en nu fiets ik alweer en ben alweer sociaal ben inmiddels al maandenlang aan het afkicken van games helemaal op eigen initiatief ! ook verander ik me levens style en ik ga steeds beter met problemen om en hecht nu veel waarde aan leuke dingen en minder leuke gaan het ene oor in en het andere oor uit als het ware ik zie nu ook in dat mijn agressie en woede gewoon alleen me energy opzuigen en verder nergens toe leiden behalve primitief gedrag wat ik mezelf dus afleer :P ik heb wel goede dingen te danken aan me burnout en straatvrees ik waardeer eindelijk eens dat ik leef dat deed ik voorheen niet... ik begin erachter te komen wat me zwakke punten zijn en me sterke ik versterk me zwakke punten en ben minder snel op me tenen getrapt ook merkte ik op als ik bijv buiten ben vaak met me hand aan me nek of gezicht zat maar dat ben ik mezelf aan het afleren en andere manier van hoe ik reageer en als ik bijv druk voel op me hoofd dan ga ik niet meer zitten doemdenken maar zeg ik gewoon tegen mezelf en wat als ik neerga boeien en dan gaat het weer weg...ik ben inmiddels al dagelijks bezig met tuinieren onkruid wieden,planten knippen en me vijvers schoonmaken en tuin opnieuw aan het aanleggen ik fiets regelmatig en vandaag was ik weer aan het skaten gegaan en toen heb ik weer ff sociaal gepraat met iemand wat ik wel geleerd heb van dit alles...een hoop mensen zeggen dat ze je willen helpen *no matter what* nou als je dit soort problemen hebt zijn ineens 90% van de mensen die je zo graag wilde helpen verdwenen en een hoop mensen snappen het niet en denken dat je je aanstelt naja daaruit kan je dus makelijk opmaken wie wel of niet je vrienden/vriendinnen zijn waarbij ik erachter kwam dat ik maar 1goede vriend heb en verder alleen me zus heb om af en toe mee te praten en die snappen het ook wel maar toch vertel ik hun niet alles omdat het dan net lijkt alsof ik aandacht wil of zit te zeuren wat eigenlijk niet de bedoeling is want het lucht wel op maar lost niks op naja het is goed dat ze zo'n forum hebben ik heb een lange tijd gezocht op het internet en ik kreeg meer onzin te zien dan goede dingen maar uiteindelijk waren de websites die me hielpen toch echt die van pieter frijters ik ben naar de huis arts geweest maar het enige wat die wilt is me naar een psychologe laten gaan en aan de medicijnen gaan beta blokkers/anti depressiva of whatever they want to poison me with ik geloof niet in medicijnen voor je hoofd het is rommel je kan angst gaan onderdrukken maar het is net als water in een een zeef je blokkeerd het ergens maar het komt er aan de andere kant via een andere manier weer uit ik geloof wel dat het volhouden,positief zijn en je leven omvergooien echt helpt we moeten denken via de oplossing niet via het probleem zeg maar al moet je jezelf soms nog wel ff de goede richting in duwen ik schrijf nu een hoop dingen van me af.. het lucht op maar het lost niet echt me probleem op een probleem is alleen op te lossen als ik los laat en me slimme geest een oplossing geef en dat is namelijk geloven in mezelf geloven dat alles binnenkort weer super gaat en wat er ook gebeurt ik sleur mezelf erdoorheen als moet ik op handen en voeten door.

groeten van lucas

is mooi dat het zo goed gaat…

is mooi dat het zo goed gaat bieke dus de tips werkte toch wel aardig :) gewoon doorzetten en plezier beleven :) waarde hechten aan de kleine mooie dingen en het komt goed nu het voorjaar er weer is ga ik weer druk tuinieren lekker mezelf moe maken daarna voelt het zo goed dat ik weer wat heb gedaan :) in het begin ging ik savonds vaak naarbuiten omdat je dan geestelijk rustiger bent en nu ben ik overdag bezig met tuinieren,fietsen blokjes om rijden,opruimen en genieten van de zon mochten mensen afvragen hoe ik oud ik ben... ik ben dus 20jaar de reden waarom ik burnout heb gehad met daarop straatvrees was uit ritme slapen snachts om 3uur naar bed en weer vroeg op en een hoop problemen met mensen nooit hebben gepraat over problemen etc maarjah dat maakt nu niet meer uit is het verleden denken aan de toekomst is datgene wat ik doe :) anders veranderd er nooit wat voor de mensen met paniek aanvallen enzo ik hou niet zo van reclame maken enzo maar pieter frijters heeft een goed boek geschreven dat heet van fobie naar vrijheid het boek is niet duur en heeft mij de kijk op problemen veranderd en me geleerd anders ermee om te gaan verder staan er ook goede tips in ....en staat er ook in waar je waarde aan moet hechten en waar dus totaal niet en ook dat je bijv totaal niet bezig moet houden met je ademhaling we kwamen op de aarde en we konden ademen het is een automatisch iets waar we niet aan moeten gaan sleutelen want dat maakt het alleen maar erger... paar tips voor mensen doe wat je leuk vindt geniet van de kleine dingen in het leven...hou je bezig met wat je wel wilt en wel leuk vindt ...hou je niet bezig met ademhaling en wees blij dat je hart klopt...dat hoort zo :) ga voor de spiegel staan kijk in de spiegel en probeer beide oren tegelijk te zien en draai ondertussen je lichaam en je hoofd mag niet bewegen in het begin is het moeilijk maar het helpt echt goed ! :) vertel jezelf de hele dag wat je wel kan en durft.... noem de hele dag je goede eigenschappen op of doe het bijv 3x per dag...zolang je het maar doet...als het beetje lekker weer is hoe je je ook voelt ga gewoon naarbuiten al ga je op de stoep of vensterbank zitten buiten zolang je maar buiten bent en geniet van het weer laat iemand je ff rondje rijden in de auto al is het maar een blokje om het vergroot je limiet in je hoofd je wordt je weer bewust dat je veel verder kan dan je denkt.... waar je wel rekenening mee moet houden plan niks ! doe het gewoon spontaan en je moet gewoon tegen je vrienden/partner zeggen wil je me een keertje spontaan een blokje om rijden in de auto ? gewoon doen na afloop ben je trots op jezelf en dan bouw je het steeds verder op het komt goed !:) wat je ook doet geloof in jezelf neem van niemand aan dat het lang duurt....je hebt voorheen ook goed gefunctioneerd dus dat kan je nu ook !

Hoi Wat jij al 4 jaar…

Hoi

Wat jij al 4 jaar hebt,heb ik nu 5 maanden het is echt een hel.
ik zelf heb al geen werk meer,en autorijden gaat ook al niet meer.
nou ging het een weekje goed,maar van het weekend heb ik weer zo een erge paniekaanval gehad. die was echt heel heftig.
en al die tips die mensen hier neerschrijven is ook allemaal wel zo.
maar om alles in werkelijk ook echt zo te doen is zo moeilijk.
ik ben ook in therapie nu,maar of het helpt....
het is echt verschrikkelijk om dit te hebben. een oplossing zo een twee drie...nee zou het niet weten.
wat hierboven ook al allemaal staat geschreven daar heb ik ook heel veel aan,maar het wordt er op dit moment niet minder op.
ik zou ook graag een oplossing willen weten maar ik weet het echt niet.
maar op dit moment gaat me leven echt naar de klote zo...als ik het even grof mag zeggen.
hoe oud zijn jullie hier allemaal? daar ben ik ook wel benieuwd naar..
hebben jullie ook nare ervaringen in het verleden gehad.
daar heeft het ook veel mee te maken he. dingen opkroppen en ermee blijven zitten. heeft iemand ook msn? kunnen we er mischien verder over praten,want ik vind het wel echt fijn dat er mensen zijn die hetzelfde hebben als mij natuurlijk is het niet fijn,maar ik vind het al wel fijn om met iemand te kunnen praten die mij begrijpt,want dat doen niet veel mensen.:(

gr

ik ben 27 en moeder van een…

ik ben 27 en moeder van een dochter van 4 en ja in het verleden dingen mee gemaakt dus eigenlijk zou ik wel moeten weten waar het weg komt ben net van de week weer bij de dokter geweest en die heeft mij toch weer psychiater en medicijnen aan geraden ha ha wat moet je daar nou weer mee ik wil gewoon weer aan het werk en alle dingen doen die ik vroeger deed maar ik merk wel van mezelf dat als ik te veel stress heb de aanvallen eerder komen hebben jullie daar ook last van gr

het is inderdaad niet…

het is inderdaad niet gemakkelijk om alles in de werkelijkheid om te zetten.we moeten echt proberen onze gedachten om de tuin te leiden.en dat is makkelijker gezegd dan gedaan.ik ben 27 jaar (over een paar weken 28).ik ben een mama van twee zoontjes(één van bijna vier en één van bijna twee jaar).ik woon samen met de papa van mijn zoontjes.dit is kort samengevat wie ik ben.ik heb deze agorafobie gekregen een paar maanden nadat ik verhuist ben uit mijn vertrouwde omgeving.een uur van familie en vrienden,nooit gedacht dat ik het er zo moeilijk mee zou hebben.je stapt niet eventjes in de auto en hup je bent er .dat was punt één.punt twee;ik heb nog eventjes in mijn 'oude 'omgeving gewerkt tot het failliet was en toen ben ik thuis gebleven.ik geraakte maar niet zwanger is punt drie ,ik heb een ongeval gehad(niet mijn schuld)ik werd steeds dikker en dikker was punt vier. toen mijn eerste zoontje geboren was ,is een familielid gestorven ,is punt vijf. op de datum dat ik uitgerekend was met mijn tweede zoontje is er nog een familielid gestorven.je geraakt meer geisoleerd van de buitnwereld door die paniekaanvallen.tot op het punt dat je nergens meer komt.nu ging het weer een beetje en nu is mijn grootvader gestorven.dus het is hoe je met de tegenslagen omgaat.en natuurlijk hoeveel je er moet incaseren op korte tijd.ik weet de oorzaak van mijn agorafobie maar om de oorzaak te bestrijden is bijna onmogelijk.als je zo ver woont van alles wat je gekent hebt krop je nogal snel iets op.als je dan nog eens babbelt met bekende gezichten ,rakel je de leuke dingen op en niet je problemen.mijn problemen zijn voor degene die nu het dichtst bij mij staat en dat is mijn partner.hij begrijpt me niet, maar steunt me wel.gelukkig hebben ze de forums uitgevonden!zo kan je nog eens ademen.groetjes bieke

het is een hel angst…

het is een hel angst aanvallen ik heb er nu 4 jaar last van en overal hulp gezocht niks helpt ik heb een jaartje niet veel last gehad maar sinds twee weken is het weer helemaal mis durf mijn dochter niet eens naar school te brengen en zit ook in de ziekte wet sraks ben ik mijn baan erbij kwijt autorijden doe ik al twee jaar niet meer dus je bent steeds afhankelijk van familie die trouwens erg geduldig zijn dus wie o wie weet een oplosssing

ik ben blij dat er een…

ik ben blij dat er een schoolbus is voor mijn zoon.deze komt mijn zoontje oppikken voor mijn huis en ook terugbrengen.mits mijn familie een uur rijden is van waar ik nu woon,ben ik totaal afhankelijk van mijn partner.mensen, het geduld dat hij voor mij opbrengt is eigenlijk wel genant.zoveel over hebben voor mij.gelukkig hebben we iemand waar we op kunnen terugvallen.stel je voor.weet je dat ik het al warm krijg als ik de bus voor mijn huis hoor stoppen,belachelijk gewoon.ik ben deze week begonnen om elke dag een half uurtje te fietsen(hometrainer natuurlijk) ik zal je na een tijdje laten weten hoe ik dit ervaar.volhouden is the key! ik probeer me nu ook bezig te houden op een positieve manier.zoals de grote schoonmaak.nooit gedacht dat ik hier nog een beetje plezier aan kon beleven.spelen met de kinderen probeer ik nu ook en dat gaat verrassend goed.hoe meer ik er mee speel,hoe liever dat ze zijn.dus minder geroep en getier en meer plezier.(minder stress) . geef toe,die lachende gezichtjes fleuren de dag toch een beetje op.altijd proberen het positieve in alles te zien is mijn nieuwe motto!(hoe moeillijk dat het ook lijkt,je moet je geest alleen leuke dingen geven,niet toegeven aan die angstgevoelens).meteen als je ze voelt aankomen iets leuks doen.oh ja ,kleine tip ,als je het moeilijk hebt lucht dit forum echt wel op!!groetjes bieke

beste bieke dus jij hebt ook…

beste bieke
dus jij hebt ook kinderen en het geld er niet zo voor liggen hoe lang heb jij er al last van ik nu 4 jaar en ik was er een jaartje van af ze hebben voor 4 weken terug een knobbeltje weg gehaald en dat was kanker en eerst dacht ik nog van ze zullen wel wat geraakt hebben want het kan toch niet na een jaar weer terug komen ha ha maar nu weet ik wel beter in het begin dat ik het kreeg dacht ik dat ik gek werd dat ik een tumor in mijn hoofd had en vele onderzoeken volgenden en dan krijgt het een naam o wat was ik blij niet in de gaten wat dat zou betekenen ik weet nu wel beter maar ik weiger mij er bij neer te leggen dit past en hoort niet bij mijn leven en ik weet zeker als we elkaar maar een beetje bij houden van positieve reacties dat je er ook wel een beetje aan hebt dus tot later gr anna

eerst een goede basis leggen…

eerst een goede basis leggen in je omgeving...bezig houden met dingen die je leuk vindt niet zoveel waarde hechten aan angst...zorgen dat je goed slaapt,eet en rust waneer je lichaam dat wilt...zorg dat je in ieder geval zo'n 30minuten of langer actief beweegt....en dat steeds verder opbouwen niet bezig houden met je ademhaling probeer momenteel zoveel mogelijk druk/stress te ontwijken maar blijf wel bezig...praat met mensen op je problemen...praat erover zodat alles eruit is en dan moet je gaan zoeken naar een oplossing niet bezig houden met je problemen of je angst etc want angst is maar een emotie waar je geen waarde aan moet hechten als je een sterke basis legt kom je er wel :)

super gedaan zo doorgaan :)…

super gedaan zo doorgaan :) gewoon bezig houden met wat je super leuk vindt het is alweer voorjaar en de zomer komt eraan dus voluit aan de slag dan ben je er echt snel vanaf kan je bijv na de zomervakantie weer gewoon werken en dergelijken elke dag bezig zijn elke dag ff naarbuiten lopen,fietsen of desnoods met iemand in de auto nutteloos rondjes rijden praten met mensen om je heen zodat ze allemaal snappen waar je last van hebt... geen medicijnen gebruiken onderdrukt alleen je problemen die later via andere problemen terugkomen.. therapeut is leuk maar helpt niet altijd omdat ze maar blijven doorzeuren over problemen klinkt raar...maar je kan eeuwig naar de oorzaak zoeken :P en dan nog steeds niet vinden wat je wel moet doen is naar de oplossing toewerken je moet er hard voor werken maar als je dat doet na een tijd heb je zon sterke basis gelegd dat je gewoon weer beter bent ..zoals winston churchill zei: once you're going through hell keep going, keep going en het is waar...diegene die doorzet komt er anderen dromen over het weggaan van iets zonder iets te doen komen er niet mensen wat er ook gebeurt hou je altijd bezig met de leuke en mooie dingen van het leven hecht geen waarde aan de slechte dingen zoek afleiding doe wat je leuk vindt en je zult vanzelf je weg vinden naar succes :) en over dingen waar velen ...tsgna voor hebben is dat er iets gebeurd je moet is voor de gein naarbuiten lopen...en dan kijken wat voor handelingen jij doet als je buiten bent en de manier waarop je tegen jezelf praat herinder jezelf dan hoe het was als je vroeger buiten was en dan deed je zult zien wat je fout doet en je fouten kunnen corrigeren je moet bezig blijven ....en je zult zien dat des te langer je doorzet stap voor stap...des te verder je komt en op een dag ben je vrij en kan je gaan en staan waar je maar wilt ! :D

geniet van het leven... dingen waar je last van hebt buiten...zijn niks meer dan kleine spinnetjes en dingen waar je geen enkele seconde je gedachte aan moet verspillen ...groeten :)

vandaag was het dus mijn…

vandaag was het dus mijn opa's mis.alles verliep redelijk.ik heb hem nog een laatste groet kunnen geven en ben de kerk binnengegaan.ik ben wel van achter gaan zitten.ik heb het maar tien minuten volgehouden in de mis en ben toen naar buiten gegaan.er zat zo'n 600 man in de kerk.het was dus redelijk druk.maar ik ben trots op mezelf dat ik dit toch gedurfd heb(het was wel niet lang,maar ik heb geprobeerd,en dat is het belangrijkste,blijven proberen).tijdens de koffietafel was ik zo moe van mezelf op te jagen dat ik geen angst meer gevoeld heb.er is ook niemand geweest die mij scheef aankeek omdat ik de mis uitliep.dit gebeurt meer als ik dacht (volgens de begrafenisondernemer).dus lieve mensen ik heb het overleefd en er is inderdaad niks gebeurt.ik heb achteraf wel gemerkt dat als ik die angstgevoelens ervaar ik gewoon vergeet van afleiding te zoeken gewoon omdat ik dan zo bezig ben met mezelf.dus ik heb mijn partner gevraagd om mij daar aan te herrineren in het vervolg.ik heb me voorgenomen vanaf nu mij volledig te storten op afleiding.dingen doen die ik leuk vind zoals terug beginnen tekenen en schilderen (tenslotte kan ik dit ook doen samen met mijn kinderen).ik ga nog altijd mijn bevindingen hier blijven neerschrijven.(lucht op).groetjes bieke

proberen te hopen en…

proberen te hopen en positief te blijven is echt het enige wat ons nog een beetje rechthoud. ik ben blij voor u dat je jezelf dwingt dingen te doen.dit moet je zeker blijven doen.ik heb net zoals jou ook bang voor een flauwte oftewel flauw te vallen.en de angst overheerst ons leven.lucas heeft goede raad gegeven ,maar het is inderdaad moeilijk.ik weet wel wat ik allemaal ertegen kan doen,maar om dit toe toe te passen op de werkelijkheid is niet zo gemakkelijk gedaan.in ieder geval weet ik zeker dat ik er ooit van af ga geraken.ik geloof niet dat ik enkel en alleen op de wereld ben gezet om door die agorafobie niets meer in mijn leven te kunnen ondernemen.en volgens mij helpt therapie echt alleen maar als jij je goed voelt bij je therapeut en als deze echt weet waar hij mee bezig is.ik hoop voor u dat je er snel samen met je therapeut vanaf geraakt,want niemand verdient het om zo rond te lopen.groetjes bieke

Bij mij begon het in…

Bij mij begon het in november vorig jaar,ik werkte toen nog in een kledingwinkel.
En ik stond bij de kasse,en me hart begon in een keer sneller te kloppen kreeg het benauwd,en alles werdt onwerkelijk. toen dacht ik nou mischien niet goed gegeten,en was even naar achteren gegaan.
maar een week later had ik het weer,en zo kwam het steeds vaker terug.
was ondertussen al bij de dokter geweest,en die zei ja is gewoon hyperventilatie.
Maar toen was ik van alles op internet aan het zoeken,en zo kwam ik erachter dat dit het was.
nu 5 maanden later is het alleen maar erger geworden. ondertussen ben ik me baan kwijt. niet door ditmaar het bedrijf is failliet gegaan,nou probeer maar in deze situatie iets nieuws te vinden.
auto rijden begin ik nu al heel veel problemen mee te krijgen. naar de winkels kan ik niet alleen,maar toch dwing ik mezelf om toch alles te doen,want net wat je zei je wordt zo boos op jezelf!!
en toch zoek ik juist drukke plaatsen op,maar u vroeg wat mijn klachten waren.
nou ik heb het dagelijks nu dat ik zo een soort van paniekaanval krijg.het begint gewoon echt me leven te beinvloeden nu. een nieuwe baan zoeken lukt al niet. zelfs als ik nu al weet dat ik volgende week ergens naartoe moet krijg ik het al.en wat ik jammer vind is dat veel mensen het niet snappen of begrijpen in mijn omgeving dan.en daarom vind ik het fijn dat ik er nu met mensen over kan praten.
en lucas ik hoop dat ik echt jou net zo kan denken als jou,ik zal jou advies ook zeker aanemen en er proberen wat mee te doen,maar het is zoo moeilijk
je hart begint sneller te kloppen,ik krijg het benauwd bang voor flauwte. krijg het heel erg warm ga zweten en voel me gewoon heel raar en angstig. en als het dan eenmaal weer minder word heb ik zo een hoofdpijn. ik ben nu ook al wel in therapie,maar of dit echt helpt. ik probeer positief te blijven hoe dan ook.

ik zal je raad proberen op…

ik zal je raad proberen op te volgen.waarschijnlijk ga ik mijn bevindingen morgenavond hier laten weten.net zoals hoe ik de mis heb 'overleefd'.bedankt voor de snelle reactie.

je moet is voor de gein gaan…

je moet is voor de gein gaan testen met jezelf....bijvoorbeeld gaan zitten en in gedachte tegen jezelf zeggen dat je ademhaling 10x harder mag gaan je zult merken dat het juist rustiger wordt...en ontspannen worden kan ook heel makelijk met precies dezelfde manier bijv als je in gedachte zegt dat je schouders gespannen moeten worden dan zul je merken dat ze ontspannen je moet proberen je lichaam weer het vertrouwen terug te geven een hoop dingen moet je accepteren zoals ze zijn :) des te groter je problemen zijn des te simpeler ze eigenlijk wel oplossen alleen je moet zorgen dat je instelling positief blijft wat er ook gebeurt mensen met straatvrees zijn zo gefixeerd op het bezig zijn met wat ze niet willen gewoon doen wat je wel wilt :) en de rest gewoon lekker laten liggen en al krijg je af en toe bijv dat je hard ff iets sneller klopt...wees blij dat ie klopt :D ik merkte het ook aan mezelf dat des te langer je bezig gaat houden des te erger het wordt en je gaat dingen aanpraten/denken die er niet zijn je moet jezelf van alles afzetten waar je aan vasthoudt je moet je gedrag bestuderen wat jij doet kwa denken voordat je iets gaat doen en dat totaal veranderen meeste mensen houden hun eigen problemen tot stand door een bepaalde manier van reageren op zaken...zoals op het letten van lichaamsfuncties...je moet jezelf zo inpraten van wat je leuk vindt en je bezig houden wat je echt zo leuk vindt en van moet lachen en als je bijv een angst hebt voor iets draai je gewoon het woordje om dan registreren je hersens het niet meer en gebeurt er.... ja NIKS komt goed zolang je maar kijkt naar je problemen alsof het een spin is waar je met je voet op gaat staan en vermorzelt

groeten lucas;)

het beste wat je kan doen is…

het beste wat je kan doen is afleiding zoeken weetje wat het is je kan wel eeuwig gaan zoeken naar een oplossing vaak genoeg kan je die simpelweg niet vinden stop met zoeken op internet naar dingen met angst en fobieen en andere dingen hou je bezig met wat je leuk vindt wat je laat lachen waar je van geniet ikzelf zit al bijna een jaar thuis maar swinters heb ik ff een winterdip maar nu ga ik er weer tegenaan je moet gewoon de hele dag jezelf vertellen wat je wel kan wat je wel leuk vindt je bezig houden met de dingen die je geweldig vindt het liefst zo min mogelijk achter de pc of tv hangen ga tuinieren ga desnoods elke dag ff een klein stukje naarbuiten ontspan je tenen kijk goed rustig om je heen en als je je naar voelt ga je even stil staan en focus je op 1ding wat verderop is en het verdwijnt weer zorg dat je goed slaapt ga zoveel mogelijk naarbuiten hoe rot je je ook voelt..het helpt probeer iemand te vinden die je af en toe ff meesleurt naarbuiten al is het maar voor een kleine afstand en die kan je dan telkens groter maken het is vallen en opstaan maar uiteindelijk kom je eruit meeste mensen met straatvrees hebben iets meegemaakt en hebben onverwerkte emoties je kan dat soort dingen alleen oplossen als je weer bezig gaat ga bijv bij je buren wat drinken of laat vrienden langskomen wees eerlijk tegen iedereen om je heen en hou je bezig met de mooie dingen van je leven alleen op die manier kom je eruit en als je gaat denken denk dan aan leuke dingen

succes.

wauw je laat het zo…

wauw je laat het zo gemakkelijk klinken.heb je toevallig ook een tip voor mij hoe ik komende zaterdag tijdens de eucharistieviering van mijn opa met die agorafobie om kan gaan.ik kan al twee nachten niet slapen en mijn bloeddruk is redelijk hoog.(17/10).en ik weet dat dit is van mezelf op te jagen.ik krijg mezelf maar niet gerust gesteld.groetjes bieke

Pagina's

Direct aan de slag
met het oplossen van je probleem?

Dat kan nu ook online!
Klik HIER voor meer info.

 
“Ik slikte hartmedicijnen om rustig te blijven”
 
“Ik had zélf mijn angsten heel groot gemaakt”
 
“In gesprekken struikelde ik over mijn woorden en verkrampte”
 
“Ik durfde de straat niet meer. Alleen thuis was het veilig”