Angstlijst - Mindtuning
Angsten per categorie
Sociaal

iedere sociale fobie en angst

Ruimtelijk

Hoogtevrees, pleinvrees, rijangst, etc.

Natuur

dieren, insecten, onweer, water, natuurverschijnselen, etc

Lichamelijk

naaldangst, verwondingsangst, bloedangst, etc

Overig

Alle angsten en fobieën die niet tot een van de andere classificaties behoren.

Faalangst

Extra informatie

Vormen van faalangst Faalangst kan, afhankelijk van de aard van een te leveren prestatie of het gedrag waarover men onzeker is allerlei vormen aannemen. Voorbeelden zijn: de angst om te falen bij sportieve prestaties (een sportwedstrijd, gymnastiekles) valt onder motorische faalangst, cognitieve prestaties (huiswerk , proefwerk, rijexamen, een toelatings- of eindexamen)zijn cognitieve faalangst of sociale activiteiten (spreekbeurt, geven van een lezing)sociale faalangst. Ook het eigen uiterlijk, sociaal gedrag of seksuele prestaties kunnen bij volwassen aanleiding zijn tot faalangst. Extreme vormen van faalangst worden gerekend tot angststoornissen. Examenvrees en plankenkoorts kunnen ook als vormen van faalangst worden gezien. [bewerken] Negatief of positief Faalangst kan soms een negatieve maar soms ook een positieve uitwerking hebben. Bij positieve faalangst helpt de aanwezige angst en de daarbij optredende spanningstoestand juist om beter te functioneren, of zich beter te concentreren dan onder normale condities het geval is. De stress of nervositeit vormt hier als het ware een extra prikkel, en werkt daarom dus positief. Ook kan positieve faalangst leiden tot het extra goed voorbereiden op een moeilijke taak of situatie waar men tegenop ziet. Negatieve faalangst heeft daarentegen een desorganiserend karakter, speciaal in situaties waarin men op de prestaties wordt beoordeeld (examens of taken die als moeilijk worden ervaren). Onder dergelijke omstandigheden gaat 'irrelevant gedrag' een hoofdrol spelen: transpireren, uitstelgedrag, gekke gedachten, tobben, trillende handen, slapeloosheid, hartkloppingen, enz. zorgen ervoor dat bijvoorbeeld leerlingen dingen vergeten zijn die ze onder normale omstandigheden wel wisten. Dat noem je een Black-out. De hierbij optredende (extreme) stress en angst werken dan negatief. Dit kan zelfs tot een vicieuze cirkel leiden. De faalangstige persoon presteert onder zijn kunnen door de faalangst, waardoor voor hem of haar bevestigd wordt dat hij of zij 'het inderdaad niet kan'. Hierdoor al deze persoon opnieuw faalangstig zijn bij de volgende gelegenheid, en zelfs erger omdat het 'de vorige keer immers ook was mislukt'. Het is ook mogelijk dat hij of zij om die reden de test of taak slechter voorbereidt, 'want ik faal sowieso'. In beide gevallen heeft dit tot resultaat dat de persoon opnieuw kan falen, en de faalangst in stand blijft of nog verder versterkt wordt, zodat de cirkel zich herhaalt. [bewerken] Realistisch of niet realistisch Faalangst kan soms een realistische basis hebben. Zo kunnen veel negatieve ervaringen of mislukkingen de kans op faalangst vergroten. Ook kan in sommige situaties, zoals het optreden voor een groot publiek, veel op het spel staan: denk aan topsporters of bekende artiesten. Een concertpianist kan bang zijn om de partituur te vergeten, een toneelspeler om zijn rol te vergeten. Plankenkoorts kan gezien worden als een specifieke vorm van faalangst die vaak bij podiumkunstenaars zoals toneelspelers, cabaretiers of musici optreedt. Bij onrealistische faalangst is er sprake van een overmatig grote bezorgdheid of angst, die niet in verhouding staat tot de werkelijke kans op falen. Ook kan deze het gevolg zijn van een te hoog streefniveau, te strenge eisen aan zichzelf gesteld, te hooggespannen verwachtingen, of overschatting van de negatieve gevolgen van eventueel falen. [bewerken] Oorzaken Faalangst kan het gevolg zijn van een sterke druk tot presteren in een bepaalde leeromgeving, maar ook van iemands karakter, zoals een gebrek aan zelfvertrouwen of sociale angst. Faalangst kan ook voortkomen uit de eigen innerlijke drang tot het leveren van prestaties, ook wel prestatiemotivatie genoemd. Bij kinderen kan faalangst optreden als een kind niet kan voldoen aan bepaalde eisen van de leerkracht of ouders , of als dezen de capaciteiten van het kind te hoog inschatten. Faalangst kan worden versterkt als dezen niet de nadruk leggen op wat het kind goed doet, maar juist op wat het fout doet, en door het kind daarbij ook nog eens te stigmatiseren. Dit blijkt bijvoorbeeld door: * Het beste resultaat dat een kind kan krijgen aan te duiden met "nul fout" (in plaats van "helemaal goed") * Overdreven gebruik van het rode potlood bij het kleinste foutje van het kind. * Bij teamsporten in gymnastiekles twee personen aanwijzen die om de beurt iemand mogen kiezen. Dit leidt wel tot min of meer gelijkwaardige team, maar ook tot bevestiging van faalangst bij sport omdat telkens dezelfde personen als laatste gekozen worden. * Het hardop voorlezen van proefwerkresultaten in de klas, soms in volgorde van hoog naar laag en omgekeerd. * Opmerkingen maken bij het voorlezen van deze resultaten, bijvoorbeeld 'ik zag een klein wondertje geschieden' als een zwakke leerling een 6 haalt, of 'had je het niet goed kunnen voorbereiden?' als een sterke leerling voor hetzelfde proefwerk eveneens een 6 haalt. * Zwakkere leerlingen apart zetten ('dommentafeltje', het 'verdomhoekje'). Faalangst is overigens heel goed oplosbaar met MindTuning. Voor meer info kijk op www.mindtuning.nl of stuur een mail naar info@mindtuning.nl als je meer specifiekere informatie wil.

Definitie: 
Faalangst is de angst om te falen, te kort te schieten of om aan bepaalde verwachtingen van jezelf of anderen niet te kunnen voldoen

Ook bekend als: 
Atychifobie
Kakorrhaphiofobie

Reacties

Hoi, het kan best dat je…

Hoi, het kan best dat je vader last heeft van faalangst. In combinatie met andere angsten. Zoals een sociale angst. Een angstconditie staat meestal niet op zichzelf. Het is niet zo belangrijk om exact te weten waarvoor iemand overmatig angstig is. Of waarom. Omdat angst, in welke hoedanigheid ook, een gedragsvorm is. Een aangeleerde gewoonte. In reële situaties is zo'n 'gewoonte' om met angst op iets te reageren de belangrijkste overlevingsstrategie. In andere omstandigheden werkt het zeer beperkend. Zoals in het geval van jouw vader. Maar -nogmaals- precies weten of je vader faalangst heeft, of een zekere vorm van onzekerheid, moeite om beslissingen te nemen en/ of wat sterkere sociale angsten heeft, is minder van belang. Het zijn allemaal uitingen van het brede spectrum waarin angst zich begeeft. Onbewust is hij zich naar een patroon gaan gedragen en dat kan een mens ook weer overschrijven door natuurlijk, niet-angstig gedrag. Ongeacht hoe lang en in welke mate iemand er last van heeft. Ongeacht wat ooit de aanleiding was voor dit gedrag. Misschien weet hij ook niet hoe en waarom hij dit gedrag heeft ontwikkeld. En kan hij daar inderdaad geen antwoord opgeven. Dat is ook niet nodig. Het gaat erom wat hij nu doet. Angst is beslist geen psychologisch of fysiek probleem, maar een gewoonte. Dit is niet de plek om dit verder te onderbouwen. Maar om meer te weten wat een angstprobleem nu wel precies is, raad ik je aan om mijn column te lezen. Binnenkort schrijf ik er een vervolg op. Begrip van wat een angstconditie nu precies is, is een essentiële stap om er ook op de meest doelgerichte manier vanaf te komen. Succes!

Halo, Ik denk dat ik iemand…

Halo,

Ik denk dat ik iemand ken met faalangst. Daarom wil ik er meer over weten.
Kan faalangst een reactie geven om bang te zijn om beslissingen te nemen.
Om over het waarom van vragen van een ander na te denken?
Angst om iets fout te doen, waardoor je welleens buiten de boot zou kunnen vallen?
Angst om te beslissen en het dus aan een ander over te laten? (mijn moeder)

Ook angst om over je emoties te praten omdat ze raar of belachelijk gevonden, zouden, kunnen, worden?
Een ander iets vindt, waar jij een reactie op moet geven en daar bang voor bent?

Graag zou ik snel een reactie willen omdat die persoon mijn vader is en hij vroeger zei dat hij faalangst had en tegenwoordig zegt hij wel eens een fobie of sociale fobie.
Probleem is dat ik er niet mee opgevoed ben, maar er langzamerhand wel achter kom dat mijn vader doodsbang voor afwijzing is of iets verkeerd te doen, of dat een ander "iets" vindt.
Wat dat dan is waar hij precies bang voor is, daar kom je niet achter omdat hij dichtklapt.
Hij heeft ook moeite met het tonen van emoties of om daarover te praten.
Hij zegt tegen mij(ik ben inmiddels 38) jij vraagt en vroeg (toen ik klein was) altijd "waarom" ik iets doe. Dat moet je niet zeggen, want daar kan ik geen antwoord op geven.

Direct aan de slag
met het oplossen van je probleem?

Dat kan nu ook online!
Klik HIER voor meer info.

 
“Ik slikte hartmedicijnen om rustig te blijven”
 
“Ik had zélf mijn angsten heel groot gemaakt”
 
“In gesprekken struikelde ik over mijn woorden en verkrampte”
 
“Ik durfde de straat niet meer. Alleen thuis was het veilig”