Zo herkenbaar allemaal. Als ik er in mijn omgeving iets van zeg, snappen ze niet dat iemand van mijn leeftijd zich daarmee kan bezig houden. Ik vind het vaak erg van mijzelf dat ik er andere mee lastig val, want eigenlijk heb ik alles wat ik wil.
Het dood gaan op zich, daar heb ik geen angst voor, maar het niet meer bestaan. Ik geloof niet in een leven na de dood. Volgens mij is er niks en dat boezemt mij soms zoveel angst in dat ik aan niets anders meer kan denken.
Vaak gaat het weken goed en denk ik er niet aan, maar als ik er aan denk dan ben ik vaak voor dagen/weken angstig.