Dank je wel Noël Maasdam voor je fijne reactie op mijn hoogtevrees.
Ineens voel ik me gesterkt in mijn gedachten dat ik met mijn sterke wil (en mijn man zijn kussen), negen jaar geleden in leven ben gebleven in dat ziekenhuis waar het zaalhoofd mij : "de trots van ons ziekenhuis" noemde, want wie de ziekte van Wegener in zo'n vergevorderd stadium heeft, sterft meestal.
Dag-dag!
Deci-Bel

Tsss, ik word bang van me zelf door dit gepreek.

P.S. Mijn ruimtelijk inzicht en oriënteringsvermogen is naar de Filistijnen; het zij zo.