beste Pierre

allemaal heel herkenbaar. Het vormt een beperking in je sociale leven waar ik min of meer om heb leren gaan (maar die ik persoonlijk maar moeilijk accepteer..)
Volgens mij zijn er wel praat- en oefengroepen en forums te vinden Pierre, maar na mijn beproeving met therapie geloof ik het wel even en probeer het maar te accepteren.

Beste Jan,

Ik heb hiervoor geen therapie of andere oefeningen of iets dergelijk gedaan, maar ik wil er gewoon
iets meer van weten. bv hoe ga jij hier mee om.
ikzelf probeer als ik naar het toilet moet om in een wc te gaan waar ik de deur achter me kan sluiten
en dan in alle rust te kunnen plassen.
Dit lukt niet altijd, oa bij grote evenementen of bv in drukke cafe`s. Ook die kruisurinuoirs die tegenwoordig veel gebruikt worden is aan mij niet besteed.
Het houd mij vaak tegen om daar heen te gaan, omdat je HET probleem daar verwacht.

beste Pierre,

ik herken dit en heb er al evenzolang last van. Het kan een behoorlijke impact op je leven hebben. Het heet in medische termen omstandershesitatie of paruresis en kan in allerlei gradaties voorkomen. In mijn geval moeilijk te behandelen, wel geprobeerd met cognitieve therapie, maar zonder resultaat.

Mijn verhaal staat hierboven

Ik heb volgens mij een fobie,
Ik heb moeite met plassen als er iemand in de buurt van het toillet is, of als ik in een rij moet wachten
voor het urinuoir. Ook als er iemand naast mij staat in het toilet. Dit leidt vaak tot een pijnlijke blaas.
Ook al ben ik in de bossen en er is bijna niemand in de buurt dan lukt het vaak niet om te plassen.
Ik ben nu 65 jaar en heb hier al bijna m`n hele leven last van.